شاخ بقم رسته است از رگ شریان

شعله آتش جدا نگشته ز آتش

طعنه زند از تری به قطره باران

خون به عروق آن چنان فسرده که گویی

توشه صد ساله یافت خاک مطبق

بسکه بر او آرد ریخت ابر ز انبان

آتش از افسردگی به کوره حداد