ز استخوان دشمنان کن کرکسان را میهمان

دشمنان گر قابل قربان شه گشتن نیند

دوستان را جمله قربان کن به خاک آستان

از روان دوستان روح الامین را ساز نزل

تا فلک گردد به گرد درگه دارا بگرد

تا جهان ماند به زیر سایه یزدان بمان

هم به قاآنی بفرما تا ببوسد دست تو