زان پس کراست لایق این بارگاه و ایوان

جز خال و زلف خوبان اندر ممالک وی

نی در دلست عقده نی خاطری پریشان

زان پس که راست درخور این تختگاه و دیهیم

زیبد شهنشی را کز جود اوست گیتی

ریب سرای ارژنگ رشک فضای رضوان

یعنی حسن بهادرکز صارم جهانسوز