خود قوت دل ما دل یاقوت ازو خون

لختی بخروشیم و بجوشیم و بنوشیم

زان می که بر او رشک برد رای فلاطون

زان می که ازو لعل بود نعل در آتش

بنشین و بخور باده مگو باده خورم چند

برخیز و بده بوسه مگو بوسه دهم چون

آن قدر بده بوسه که بیخود شوم ایدر