از آنکه پایه سیمرغ از آن رفیع تر است

زمین درگه تو آسمان چرخ برین

گرت هزار ملامت کند حسود عنود

بدو نگیری خشم و بدو نورزی کین

که التفات کند گر کشد ذباب طنین

به کفه کرمت چرخ و خاک همسنگند

اگر چه آن یک بالا فتاده این پایین