جنبشی کرد کم کمک ز کمین

خورد چندانکه پیکرش ز نشاط

متمایل شد از یسار و یمین

نازهایی که شرم پنهان داشت

ناگه از جای جست و بیرون ریخت

از کله زلف و کاکل مشکین

وان گران کوه را که می دانی