از کله زلف و کاکل مشکین

نازهایی که شرم پنهان داشت

جنبشی کرد کم کمک ز کمین

ناگه از جای جست و بیرون ریخت

وان گران کوه را که می دانی

گاه بالا فکند و گه پایین

متفاوت نمود گردش او