گفتمش ای بدیع رخ اهلا مرحبا بیا

هرچه فریب و رنگ و فن بود به چشم او ضمین

چشمم بر جمال او روشن گشت و گفتمش

لعل تو چیست گفت هی شادی یک جهان حزین

کت به روان ز جان من باد هزار آفرین

زان سپسش ز رهگذر بردم تا وثاق در

تنگ کشیدمش به بر راست چو خازن امین