همچو تکاوری حرون کآوریش به زیر زین

زان سپسش ز رهگذر بردم تا وثاق در

تنگ کشیدمش به بر راست چو خازن امین

زان پس ای بسا فسون خواندم تا که رام شد

هرچه غلط گمان مرا رفت به جای دیگران

بعد کنار و بوس شد آن همه با ویم یقین

وایدون خیره مانده ام تا چه دهم جواب اگر