رفتیم تا کناره کشتی که سنبلش

بستان بهشت و برکه درو جوی انگبین

خیری به مرغزار پراکنده زر ناب

سنبل به جویبار پریشیده مشک چین

دیباچه می نوشت زگیسوی حور عین

گفتم بتا هوای که داری کجا روی

بنگر براین چمن که بهشی بود برین