زد دست وز دو زلف مسلسل گشود چین

گفتم بتا هوای که داری کجا روی

بنگر براین چمن که بهشی بود برین

خندید و وجد کرد و طرب کرد و رقص کرد

هی خنده زد چوکبک خرامان به کوهسار

هی نعره زد چو شیر دژ آگاه در عرین

خواندم وان یکاد و دمیدم به گرد او