گاهش زنخ گرفتم و بوییدمش غبب

بوییدمش گهی ز وفا موی عنبرین

در برکشیده پیکر آن ترک سیمتن

درکف گرفته غبغب آن شوخ ساتگین

و او نعره زد که دور شو ای دزد خوشه چین

گه دادمی به حقه سیمین او فشار

کای سیمتن خموش که خازن بود امین