آن یکش گفت بزن وصله بر آن کهنه حصیر

ورنه چون روی ویم روز همی گ شت سیاه

آن یکش گفت بی آرد بزن نان به تنور

وین یکش گفت که بی دلو بکش آب از چاه

وب یکش گفت بکن بخیه بر این پاره کلاه

خواست دست آس یکی گفت که بر بام فلک

جست گندم دگری گفت که در خرمن ماه