وب یکش گفت بکن بخیه بر این پاره کلاه

آن یکش گفت بی آرد بزن نان به تنور

وین یکش گفت که بی دلو بکش آب از چاه

آن یکش گفت بزن وصله بر آن کهنه حصیر

خواست دست آس یکی گفت که بر بام فلک

جست گندم دگری گفت که در خرمن ماه

آن یکی جست همی از این کاین تحفه زنگ