هر بنده که از رحمت یزدان بود آگاه

هم باده و هم بوسه درین ماه حلالست

می گویم و پروا زکسم نیست علی الله

می نوشد و شاهد برد و بوسه ستاند

با من سبقت رحمته پس ز چه خوانی

هرصبح و پسین و شب و روز وگه وبیگاه

سودای خدا با تو به فضلست و به رحمت