گفتاگذرم بر سر خاک تو پس از مرگ

کان نقطه موهوم نگنجد به کتابی

تا بو که کند نرگس مست تو تمنا

از لخت جگرکرده ام امروزکبابی

ترسم که ز یادش رود ای مرگ شتابی

یک لعل تو جان برد و دگر لعل تو جان داد

وین طرفه که هر یک به دگرگونه عتابی