یک لعل تو جان برد و دگر لعل تو جان داد

از لخت جگرکرده ام امروزکبابی

گفتاگذرم بر سر خاک تو پس از مرگ

ترسم که ز یادش رود ای مرگ شتابی

وین طرفه که هر یک به دگرگونه عتابی

وقتست که دل رشوه برد بوسه ز هر یک

اکنون که میانشان شده پیدا شکرآبی