ترسم که ز یادش رود ای مرگ شتابی

تا بو که کند نرگس مست تو تمنا

از لخت جگرکرده ام امروزکبابی

گفتاگذرم بر سر خاک تو پس از مرگ

یک لعل تو جان برد و دگر لعل تو جان داد

وین طرفه که هر یک به دگرگونه عتابی

وقتست که دل رشوه برد بوسه ز هر یک