اگرنه صنع صباغی به من آموخت عشق تو

نکردی رخنه در وی تیشه فولاد فرهادی

قوافی ذال بود و دال شد چون دیدم ای دلبر

که صاد چشم مستت کرده از خال سیه ضادی

چرا مشکم همی کافور گشت و لاله ام جادی

ت رمشکین موی و شیرین گو ی بربستی و بشکستی

ز مو دکان عطاری ز لب بازار قنادی