به رشته آه چون غم راز دل بیرون کشم گویی

پریشان خاطرم تا روز محشر زین پشیمانی

چو سوسن پیش ازین از ذکر سرتاپا زبان بودم

کنون از فکر چون نرگس همه چشمم ز حیرانی

که بیژن رابرون آرد ز چه گرد سجستانی

مرا زین تن د رستی هر زمان سستی پدید آ ید

ازین ارکان ترکیبی وزین طبع هیولانی