که فخری نیست وارستن ز قید جسم جسمانی

معذب تا نداری تن مهذب می نگردد جان

که تا برگش نپرانی نبالد سرو بستانی

بسان خواجه از روحانیان هم گام بیرون زن

به ترک خمرگوی و درک امر طاعت حق کن

که قرب روح و ریحان به ز شرب راح ریحانی

اگر شوخ جوانستی وگر شیخ نوانستی