اگر عزم فنا داری بسوز از دل که عاشق را

که از بیرون نبخشد سود سالوسات لامانی

سواد عشق چون بینی بهل سودای عقل ازسر

که در خورشید تابستان بتن بارست بارانی

به خوان فقر بریانی به کار آید نه بورانی

غمی کاو جاودان ماند به ازعیشی که طیش آرد

که عاق را در الیک غم دومد وجدس وجدانی