کزین تدبیر ناقص پنجه با تقدیر نتوانی

غمی کاو جاودان ماند به ازعیشی که طیش آرد

که عاق را در الیک غم دومد وجدس وجدانی

بیا تسلیم را تعلیم گیر از همت خواجه

تو آخر ذره یی با چشمه بیضا چه می تابی

تو آخر قطره یی با لجه ی دریا چه می مانی

بهل تا دفتر دانش به خون دل فروشویم