همه نوری همه زوری به جانت هرچه می بینم

که اندر دست خود افتم گرم زین دست نرهانی

چون دستوری ز یزدان جست و در آن دست شد خیره

بگفت ای پنجه شهباز دست آموز یزدانی

بدان خیبرگثبا دست یداللهی همی مانی

هنوز آن حلقه در بود در جنبش که بازآمد

مرآن حلقه هستی به فرش از عرش رحمانی