به سد باغ شه چون دست خسرو ساخت دریایی

بگویم کز ره شش پیر آید نهر سلطانی

و یا چون آبروی شهری از وی شد فزون گویم

بیفزود آبروی شهری آب نهر سلطانی

که گر بینی سراب فیض و بحر رحمتش خوانی

تو گوبی طبع خسرو بانی است آن ژرف دریا را

وگرنه کیست جز یزدان که دریا را شود بانی