تو گوبی طبع خسرو بانی است آن ژرف دریا را

بیفزود آبروی شهری آب نهر سلطانی

به سد باغ شه چون دست خسرو ساخت دریایی

که گر بینی سراب فیض و بحر رحمتش خوانی

وگرنه کیست جز یزدان که دریا را شود بانی

دمادم از حباب آن آب برکف کاسه یی دارد

که نزد همت خسرو نمایدکاسه گردانی