که نزد همت خسرو نمایدکاسه گردانی

تو گوبی طبع خسرو بانی است آن ژرف دریا را

وگرنه کیست جز یزدان که دریا را شود بانی

دمادم از حباب آن آب برکف کاسه یی دارد

به شب عکس مه و پروین عیان گردد ز آب او

چو از دیر سکوپا شعله قندیل رهبانی

نهان از شب آن دریا چه نهری چند و از هرس