نهان از شب آن دریا چه نهری چند و از هرس

که نزد همت خسرو نمایدکاسه گردانی

به شب عکس مه و پروین عیان گردد ز آب او

چو از دیر سکوپا شعله قندیل رهبانی

سوی شهر و قرا جاری چنان کاحکام دیوانی

خیابانی بنا فرمود گرداگرد دریاچه

که می رقصد درختانش ز سیرابی و ریانی