وگرنه کیست جز یزدان که دریا را شود بانی

به سد باغ شه چون دست خسرو ساخت دریایی

که گر بینی سراب فیض و بحر رحمتش خوانی

تو گوبی طبع خسرو بانی است آن ژرف دریا را

دمادم از حباب آن آب برکف کاسه یی دارد

که نزد همت خسرو نمایدکاسه گردانی

به شب عکس مه و پروین عیان گردد ز آب او