که گر بینی سراب فیض و بحر رحمتش خوانی

و یا چون آبروی شهری از وی شد فزون گویم

بیفزود آبروی شهری آب نهر سلطانی

به سد باغ شه چون دست خسرو ساخت دریایی

تو گوبی طبع خسرو بانی است آن ژرف دریا را

وگرنه کیست جز یزدان که دریا را شود بانی

دمادم از حباب آن آب برکف کاسه یی دارد