به هردروازه طرحی تازه افکندست کز شرحش

که گفتی صبح نورانی دمید از شام ظلمانی

به جنبش ز اهتزاز باد هرسو شعله شمعی

چو از باد سحر برگ شقایقهای نعمانی

فرومانم چو باقل با همه تقریر سحبانی

به هریک طرح چل بستان سرا افکنده کز گردون

ز فرط شوق کیوان آمدست اینک به دهقانی