که روی ازین ده و این دهخدا بگردانی

جهان دهست و خرد دهخدای خرمن دوست

که منتظم شود از وی اساس دهقانی

راکه دعوی شاهی بود همان بهر

به هر دوکون قناعت مکن کزین دو برون

هزار عالم بی منتهاست پنهانی

گمان بری که هستی کران پذیر بود