من اولیش شناسم که نیستش ثانی

به شخص قدرش هجده هزار عالم صنع

بود چو چشمه سوزن ز تنگ میدانی

اگر خلیفه چارم در اولش دانند

لوای کوکبه ذات او چوگشت پدید

وجود مغترف آمد به تنگ سامانی

شها تویی که ندانم به دهر مانندت