وجود مغترف آمد به تنگ سامانی

اگر خلیفه چارم در اولش دانند

من اولیش شناسم که نیستش ثانی

لوای کوکبه ذات او چوگشت پدید

شها تویی که ندانم به دهر مانندت

جز این صفت که بگویم به خویش می مانی

به گاه عفو تو عصیان بود سبکباری