پادشاها تو به تحقیق شناسی که مرا

همه تن گوش شود صخره بدان صمایی

ابر مهر تو اگر سایه به کوه اندازد

همه دل نرم شود سنگ بدان خارایی

هست در قاف قناعت صف عنقایی

چون بود دور تو مگذار که چون ساغر می

دل پر از خون شودم زین فلک مینایی