ز ترس از دوش هر راهب فتد زنار ترسایی

به عهد او لباس تعزیت بر تن نپوشد کس

بجز چشم نکویان آن هم از بهر دلارایی

به دیر دهر ناقوس شریعت گر بجنباند

ز سهم ذوالفقار وی برآید زهره گردون

وگرنه بی سبب نبود فلک را لون خضرایی

از آن چون شع هر ش دبده انجم همی تابد