صد شکر که نیستیم هر گز

در سایه ماست مهر و افلاک

بر تارک آسمان چو تاجیم

هر چند که کمتریم از خاک

از بود و نبود، شاد و غمناک

زاهد ما را پلید گوید

ناپاک نکرده فرق از پاک