آبله در زیر پا جام ثریا می زند

تا کجا جمعیت دل نقش بندد آسمان

عمرها شد خجلت گوهر به دریا می زند

از دماغ خاکساری هیچکس آگاه نیست

همنوای عبرتی درکار دارد درد دل

ناله درکهسار بر هر سنگ خود را می زند

بی گداز از طبع ما رفع کدورت مشکل است