واکردن مژگان ادب می خواهد از شرم ظهور

محوگریبان ادب کی سر به هر سو می زند

موج گهر از ششجهت بر خویش پهلو می زند

اول دراین گلشن بهار از غنچه زانو می زند

زبن باغ هرجا وارسی جهل است با دانش طرف

بلبل به چهچه گرتند قمری به کوکو می زند