ای کاش به این گوشه دل ساخته باشند

مقصد طلبان جوش غبارند در این دشت

بگذار دمی چند که می تاخته باشند

حرص و هوس آواره وهمند چه تدبیر

یارب نرمد ناله ز خاکستر عشاق

در خاک هم این سوختگان فاخته باشند

عمریست نفس می کشم و می روم از خویش