در خاک هم این سوختگان فاخته باشند

حرص و هوس آواره وهمند چه تدبیر

ای کاش به این گوشه دل ساخته باشند

یارب نرمد ناله ز خاکستر عشاق

عمریست نفس می کشم و می روم از خویش

این بار دل از دوش که انداخته باشند

هر اشک سراغی ز دل خون شده ای داشت