بگذار دمی چند که می تاخته باشند

صبح و شفقی چند که گل می کند اینجا

رنگ همه رفته ست کجا باخته باشند

مقصد طلبان جوش غبارند در این دشت

حرص و هوس آواره وهمند چه تدبیر

ای کاش به این گوشه دل ساخته باشند

یارب نرمد ناله ز خاکستر عشاق