رنگ همه رفته ست کجا باخته باشند

چون کاغذ آتش زده کو طاقت دیدار

گو خلق هزار آینه پرداخته باشند

صبح و شفقی چند که گل می کند اینجا

مقصد طلبان جوش غبارند در این دشت

بگذار دمی چند که می تاخته باشند

حرص و هوس آواره وهمند چه تدبیر