به جوشنی که ز موج شراب می بافند

مباش منکر اسرار سینه چاکی ما

به کارگاه سحر آفتاب می بافند

ز زخم تیغ حوادث توان شدن ایمن

به یک نفس سر بی مغز می خورد بر سنگ

جدا ز پشم کلاه حباب می بافند

درین چمن که هوا داغ شبنم آراییست