کف دست سوده به یکدگر چمن طراوت بیدلی

که دفی به آن همه بیحسی ز طپانچه تو صدا کند

رگ خواب راحت عاجزان مگشا به نشتر امتحان

که به پهلوبت ستم است اگر نی بورس با مژه واکند

که ز صد بهار گل اکتفا به همین دو برگ حنا کند