رگ خواب راحت عاجزان مگشا به نشتر امتحان

نشده است گم دل عاقلی که تلاش بانگ درا کند

شود آب انجمن حیا به فسوس دست مروتت

که دفی به آن همه بیحسی ز طپانچه تو صدا کند

که به پهلوبت ستم است اگر نی بورس با مژه واکند

کف دست سوده به یکدگر چمن طراوت بیدلی

که ز صد بهار گل اکتفا به همین دو برگ حنا کند