در بن دندان شوق حسرت کنج لبی ست

آبله ام یک نفس محرم دامان کند

فو ت زمان حضور آینه دل شکست

یاس کنون جای مو ناله پریشان کند

گر بگزم پشت دست بوسه چراغان کند

در برم از نیستی جامه پوشیده ای ست

تاکی از این کسوتم رنگ تو عریان کند