گر بگزم پشت دست بوسه چراغان کند

فو ت زمان حضور آینه دل شکست

یاس کنون جای مو ناله پریشان کند

در بن دندان شوق حسرت کنج لبی ست

در برم از نیستی جامه پوشیده ای ست

تاکی از این کسوتم رنگ تو عریان کند

شبهه نچیند بساط در ره تسلیم عشق