باغ امکان بی تو از آهم ز بس تنگی کند

انتظار بیخودی ما را جنون پیمانه کرد

خلق مستان از شراب دیررس تنگی کند

بوی گل در رنگ دزدد بال پرواز نفس

دیده بی رویت ندارد طاقت تشویش غیر

آن چه بر گل واشود بر خار و خس تنگی کند

بی دماغ دستگاه مشرب یکتایی ام