دستگاه شوق تا بالد ز خودداری برآ

هرکه گردد شانه ، یاد زلف و کاکل می کند

دل چسان با خامشی سازد که یاد جلوه ات

جوهر آیینه را منقار بلبل می کند

خاک را آشفتگی گردون تجمل می کند

منزلت خواهی مداراکن که در فواره آب

اوج دارد آنقدر کز خود تنزل می کند